w-blasku blog

Twój nowy blog

Wpisy z okresu: 1.2005

zawsze kiedy chcę żyć krzyczę
gdy życie odchodzi ode mnie
przywieram do niego
mówię – życie
nie odchodź jeszcze
jego ciepła ręka w mojej ręce
moje usta przy jego uchu
szepczę

życie
- jak gdyby życie było kochankiem
który chce odejść –

wieszam mu się na szyi
krzyczę

umrę jeśli odejdziesz

[Halina Poświatowska]

„Człowiek musi walczyć nie tylko o swoje życie, ale przede wszystkim o zachowanie człowieczeństwa, nawet w sowieckich łagrach, na ‘nieludzkiej ziemi’.”

A Ty drogi czytelniku ile straciłeś swojego człowieczeństwa?

„Widzisz tę anyżówkę przed sobą? – Ty pewnie widzisz tylko zwykłą anyżówkę. Ja natomiast muszę widzieć więcej. Widzę roślinę, która nadaje jej charakterystyczny aromat, ręce, które zebrały jej ziarna, przeprawę statkiem na drugi kontynent, smak, zapach i barwę, jakie miała zanim zetknęła się z alkoholem. Gdybym pewnego dnia malował tę scenę, próbowałbym zawrzeć w niej to wszystko – choć widząc mój obraz sądziłabyś, że masz przed sobą banalną szklaneczkę anyżówki”

[Paulo Coelho]

Liść przeleciał dziś obok mej twarzy, a przecież jesień już dawno się skończyła. Zbieram kasztany, ogrzewa mnie wielkie ciepłe Słońce, wszystko dookoła lśni. Jest brązowo, żółto i złociście. Tak widzę… W oddali coś w trawie piszczy, szumią drzewa, ptaki przygotowują się do zimy, nadają obrazowi nutkę. Tak słyszę… Wiatr delikatnie pieści moje włosy. Tak czuję…

I gdy spoglądam na wszystko jeszcze raz… nie dostrzegam tego samego. A może po prostu za pierwszym razem spojrzałem z innej strony?

11 minut

3 komentarzy

”Najważniejszym doświadczeniem człowieka jest poznanie granic własnej wytrzymałości. Tylko w ten sposób jesteśmy w stanie czegoś się nauczyć, ale to wymaga pewnej odwagi. Kiedy silniejszy poniża słabszego, jest zwykłym tchórzem albo mści się za nieudane życie. Tacy ludzie nie odważają się nigdy spojrzeć w głąb siebie, nie chcą wiedzieć, skąd się bierze potrzeba uwolnienia w sobie dzikiej bestii. Nie pojmują, że seks, ból, miłość to ludzkie granice. Tylko ten, kto pozna granice, może poznać życie. Cała reszta to zabijanie czasu, powielanie tych samych schematów, starzenie się i umieranie bez świadomości, po co właściwie żyjemy.”

[Fragment książki "11 minut" Paulo Coelho.]

Zastukaj palcem w ścianę
z dębowego klocka
wyskoczy
kukułka
wywoła drzewa
jedno i drugie
aż stanie
las
zaświstaj cienko -
a pobiegnie rzeka
mocna nić
która zwiąże góry z dolinami
Chrząknij znacząco -
oto miasto
z jedną wieżą
szczerbatym murem
i domkami żółtymi
jak kostki do gry
teraz
zamknij oczy
spadnie śnieg
zgasi
zielone płomyki drzew
wieżę czerwoną
pod śniegiem
jest noc
z błyszczącym zegarem na szczycie
sową krajobrazu

[Z. Herbert]


  • RSS